کارشناس حسابداری هستم. موضوعات مورد علاقهم هنر و علوم انسانی هست. در حال حاضر اقتصاد از دلمشغولیهام محسوب میشه و مطالعاتم رو در این زمینه ادامه میدم.
طي نيمهي اول قرن بيستم رويكردهاي روانكاوي [روانتحليلگری] و رفتارگرايي بر روانشناسي مسلط بودند. در سال 1962 گروهي از روانشناسان «انجمن روانشناسان انسانگرا» را پايهگذاري كردند. اينان روانشناسي انسانگرا را به عنوان «نيروي سوم» مطرح كردند، راه سومي در برابر دو روش ديگر. اين انجمن براي توصيف مأموريت خود چهار اصل را اتخاذ كرد:
- فردي كه در حال تجربه كردن است مهمترين موضوع بهشمار ميرود. انسانها فقط هدف و موضوع بررسيشدن نيستند.
- انتخابگري، خلاقيت، و تحقق خويشتن[1] موضوعات مهمتري است كه بايد در آدمي مورد بررسي قرار گيرد. مردم را فقط سايقهاي ابتدايي از قبيل جنسيت يا پرخاشگري و يا نيازهاي فيزيولوژيايي مانند گرسنگي و تشنگي برنميانگيزد.
- در انتخاب موضوع پژوهش بايد معنا داشتن[2] بر عينيتگرايي ارجح باشد. روانشناسان انسانگرا بر اين باورند كه بايد موضوعهاي مهم انساني و اجتماعي را بررسي كرد حتي اگر به اين بها باشد كه روشهاي كمتر علمي بهكار رود.
- ارزش نهايي، شأن و منزلت انسان است. مردم اساساً موجودات نيكي هستند. هدف روانشناسي شناخت است نه پيش بيني و كنترل مردم.
محمدرضا نیکفر
انسان نیاز چندانی به فکر کردن ندارد، اگر بتواند با چند اصل و قاعده دنیا را توضیح دهد و شاهکلیدی در جیب داشته باشد که با آن هر قفلی را بگشاید. جزمباوری گریز از آزادی است. جایی که آزاداندیشی و تفکر انتقادی گسترش نیافته، ایدئولوژیهای جزمی بدیل یکدیگر میشوند. از این ایدئولوژی رها میشویم و به دام آن ایدئولوژی میافتیم. این ایدئولوژی را در برابر آن ایدئولوژی میگذاریم.
The Beauty of Difference - 2006
1' video col, computer animation 2D
Subject, screenplay and 2D animation: Bruno Bozzetto
Music and sound effects : Roberto Frattini
A symbolic film, which focuses on the main idea that difference is what makes the world go round. The film has been produced to support the Campaign of social and cultural information over ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) "Perché non accada" ("So that it doesnt happen in Italy too").