اگر رابينسون كروزوئه از فرط اشتياق ِ تسلي، يا خواري، يا ترس، يا غفلت، يا انتظار هرگز بالاترین، و به زباني درست تر، در ديدرس ترين نقطه ي جزيره اش را ترك نكرده بود، به زودي هلاك شده بود. اما از آنجا كه او بي توجه به كشتي ها و تلسكوپ هاي ضعيفشان به كشف جزيره ي خودش و لذت جستن از آن آغاز كرد، خود را زنده نگه داشت و سرانجام در نتيجه ي چيزي كه دست كم ضرورت منطقي داشت، او را پيدا كردند.